بعد از کلمنته و امپراتور و ژنرال به شهریار رسیدیم

دیشب وقتی شنیدم علی دایی سرمربی تیم ملی شده نزدیک بود از تعجب شاخ دربیاورم چند روز قبلش که مامانم می گفت دایی ممکنه سرمربی بشه بهش می خندیدم و می گفتم نه بابا تا وقتی کسی مث قطبی هست که نوبت به دایی که تازه یک فصل و نیم که مربی شده نمی رسه اما غافل از اینکه تو این مملکت گل و بلبل هیچی بعید نیست .

خلاصه اینکه ردای مربی گری تیم ملی تن دایی رفت و با شیرر مقایسه شد و همه در یک چرخش ۱۸۰درجه ای افتخارات دایی را یادآوری کردند و آن روزهایی را که به خونش تشنه بودند فراموش کردند.

با این حال امیدوارم علی دایی بتونه موفق بشه و ما رو به جام جهانی ببره هرچند که ..........ای بابا بی خیال پرسپولیس رو عشق است

پی نوشت:قطبی دوست داریم