صبر

دوستی گفت: صبر کن زیرا که صبر

کار تو خوب و زود کند آب رفته به جوی باز آرد

کارها به از آنچه بود کند

گفتم:گر آب رفته به جوی بازآرد

مــــاهــــی مـــرده را چـــه ســـود کــــــند

پی نوشت:این مطلب را در وبلاگ دوستم تمدن خواندم اینجا نوشتم که شما هم بخوانید!

بعد از کلمنته و امپراتور و ژنرال به شهریار رسیدیم

دیشب وقتی شنیدم علی دایی سرمربی تیم ملی شده نزدیک بود از تعجب شاخ دربیاورم چند روز قبلش که مامانم می گفت دایی ممکنه سرمربی بشه بهش می خندیدم و می گفتم نه بابا تا وقتی کسی مث قطبی هست که نوبت به دایی که تازه یک فصل و نیم که مربی شده نمی رسه اما غافل از اینکه تو این مملکت گل و بلبل هیچی بعید نیست .

خلاصه اینکه ردای مربی گری تیم ملی تن دایی رفت و با شیرر مقایسه شد و همه در یک چرخش ۱۸۰درجه ای افتخارات دایی را یادآوری کردند و آن روزهایی را که به خونش تشنه بودند فراموش کردند.

با این حال امیدوارم علی دایی بتونه موفق بشه و ما رو به جام جهانی ببره هرچند که ..........ای بابا بی خیال پرسپولیس رو عشق است

پی نوشت:قطبی دوست داریم

حریف تمرینی

مربی های فوتبال با همه تفاوتاشون تو یه چیز مشترکن و اون اینکه اهمیت تمرینهای درست و حسابی و بازیهای تدارکاتی رو می دونن

حالا منم احتیاج به یه بازی تدارکاتی دارم.اما نمی دونم حریف باید مثل سوریه و کویت باشه و ببرمش و روحیه م بره بالا یا مث تیمهای اروپایی یا آمریکای جنوبی باشه و به سختی باهاش دست و پنجه نرم کنم؟

دوستم می گه بهتره حریف ضعیف باشه تا بتونی تمرینات رو تو زمین پیدا کنی و تجربه ت بیشتر شه و گرنه با حریف قوی اگه ببازی دیگه واسه همیشه کم می یاری و نمی تونی خودتو جمع و جور کنی و هیچ وقت تو چیزایی که یاد گرفتی مسلط نمی شی.

دوستم یه چیز دیگه هم می گه و اون اینکه نباید حریف رو دوست داشته باشی چون ممکنه حواست پرت شه و بهش ببازی

واقعا باورش سخته که یه بازی تدارکاتی اینقدر دردسر داشته باشه (بعد اون وقت من همش به جون فدراسیون غر می زنم.)